Páscoa - Pasen - Easter (Po - Nl - En)

Páscoa: o Senhor ressuscitou verdadeiramente! Como é que esta Boa Nova fique viva na minha vida? Isto acontece apenas quando o meu pensamento muda; quando a minha mente se renova, a partir de agora. Não mais é a morte, a doença, o maligno, que decide a verdade sobre o mundo e o meu destino. Mas, a Verdade e a Vida, quer dizer: Jesus, o Filho de Deus decidiu que Ele reina, eternamente. "Tragada foi a morte pela vitória. Onde está, ó morte, a tua vitória? Onde está o morte, o teu aguilhão? ... Graças a Deus, que nos dá a vitória por intermédio de nosso Senhor Jesus Cristo." (1 Cor.15,54b-57) Amém.
Gosto muito das cores e da simplicidade destas duas imagens. Crer em Deus e em Jesus exige e leva a tal simplicidade.

Pasen: de Heer is echt opgestaan uit de dood! Hoe blijft die waarheid levend in mijn leven? Dat gebeurt alleen als mijn gedachten veranderen, als m'n denken zich vernieuwt, vanaf nu. Het is niet meer sterven, ziekte of de boze, die de waarheid bepalen over de wereld en mijn bestemming. Maar de Waarheid en het Leven, dat is: Jezus, de Zoon van God heeft bepaald dat Hij regeert, voor altijd. "De dood is opgeslokt en overwonnen. Dood, waar is je overwinning? Dood, waar is je angel? ... Laten we God danken, die ons door Jezus Christus, onze Heer, de overwinning geeft". (1 Kor. 15,54b-57) Amen.
Ik houd van de kleuren en de eenvoud van deze twee platen. Geloven in God en Jezus vereist en leidt tot zulke duidelijkheid.

Easter: The Lord has risen indeed! But how will this truth stay alive in my life? That only occurs, if my thoughts change and my mind is renewed, from now on. It is not death, or illness or the evil one which decides the truth concerning the world or my destination. But the Truth and the Life, that means: Jesus, the Son of God has decided that He reigns, for ever. "Death is swallowed up in victory. O death, where is thy victory? O death, where is thy sting? ... Thanks be to God, who gives us the victory through our Lord Jesus Christ". (1 Corinth.15,54b-57) Amen.
I love the colours and the simplicity of these two images. To believe in God and Jesus, requires and produces this kind of simplicity.

Huismuzikant – Músico de casa – Our Musician

Vorige week ontdekten we hem. Hij was aangekomen in een kringloopwinkel, maar het was duidelijk dat hij daar niet hoorde. We namen hem mee naar huis en genieten van hem.
Na semana passado o descobrimos. Ele tinha acabado de chegar numa loja de coisas usadas, mas ficou claro que isso não foi o lugar dele. O trouxemos para casa, e gozamos a presença dele.
Last week we discovered hem. He had arrived in a second-hand store, but it was so clear he didn’t belong there. We brought him home and enjoy his presence.

Waarom Dr. K. Sietsma in 1942 stierf in Dachau (1. Holandês)

Op zaterdagavond 31 januari 1942 is er de eerste aanleiding: In Amsterdam, waar K. Sietsma predikant is in de gereformeerde Schinkelkerk, wordt collega C.J. Sikkel gewaarschuwd, dat Sietsma in de gaten gehouden zal worden op de dag erna, zondag, of de aangekondigde collecte voor zending onder de Joden ook zal worden gehouden.
Die zondagmorgen 1 februari, preekt K. Sietsma over de verzoeking van Jezus door de duivel, in de woestijn (Lucas 4:1-13). Jezus slaat de verzoeking om machtig te worden door de duivel te aanbidden, radicaal af.
In diezelfde dienst wordt inderdaad gecollecteerd voor de Jodenzending. Ook bidt K. Sietsma voor het Koningshuis, en hij dankt daarbij in het bijzonder voor onze huidige koningin, prinses Beatrix, die immers de vorige dag, op 31 januari vier jaar was geworden!
De dag erna is K. Sietsma, oom van m'n vader S.J. Sietsma, opgehaald door twee mannen van de ‘Sicherheitsdienst’, en in bewaring gesteld, eerst te Amsterdam, later in Amersfoort. Hij is voor drie zaken aangeklaagd:
Collecteren voor Joden(-zending)
Gebed voor het Koninklijk Huis
Ophitsing (met name door de preek)
Zowel K. Sietsma als de kerkenraad hebben zich verdedigd. Zo werd duidelijk dat de collecte en het gebed geen persoonlijk initiatief van K. Sietsma waren, maar dat ze aangestuurd werden vanuit de kerken zelf. Toen zijn de eerste twee aanklachten vervallen, maar de derde bleef. Toen hem bij ondervraging namelijk werd gevraagd of die verzoeking, zoals Jezus die onderging, en die wij moeten weerstaan, ook van het Nationaal-Socialisme kon uitgaan, antwoordde K. Sietsma vrijmoedig ‘ja’. Daarop is die aanklacht blijven staan, en werd hij veroordeeld tot het concentratiekamp Dachau, samen met een collega, ds. J. Overduin. In 1943 is Overduin vrijgelaten, maar K. Sietsma was al veel eerder, volgens het familiebericht op 7 augustus 1942, overleden, op de leeftijd van slechts 45 jaar.

Met dank aan mijn beide ooms Hans en Kees (hun Feitelijk Relaas).

Por que dr. K. Sietsma morreu em Dachau, 1942 ........... (2. Português)

Por que dr. K. Sietsma morreu em 1942, no campo de concentração: Dachau

No sábado à noite, dia 31 de janeiro do ano 1942, um pastor na cidade de Amsterdã, chamado C.J. Sikkel está sendo avisado, que um colega dele, o ministro da Palavra K. (Cornélio) Sietsma, pastoreando na “Schinkelkerk” (é o nome do templo), vai ser observado no dia seguinte, ao Domingo, para ver se a coleta anunciada com finalidade a Missão entre os Judeus, vá ser feita ou não.
E naquele domingo de manhã, dia 1 de fevereiro, K. Sietsma prega a Palavra sobre a tentação de Jesus no deserto, pelo diabo (Lucas 4, 1-13). Jesus recusa a tentação para ficar poderoso por meio de adorar ao diabo, radicalmente.
No mesmo culto de fato está sendo coletado pela Missão entre os Judeus. K. Sietsma, tio do meu pai, também ora pela Casa Real, e ele agradece especialmente por nossa Rainha atual, a princesa Beatriz, que no dia anterior, dia 31 de janeiro, tinha completada quatro anos de vida!
No dia seguinte, K. Sietsma é buscado por dois homens do ‘Sicherheitsdient’ (o famoso SD dos Nazis), e fica preso, primeiro em Amsterdã, em seguida no Amersfoort. Ele é acusado de três crimes:
Fazer uma coleta a favor dos Judeus;
Oração pela Casa Real;
Incitação (especialmente através da pregação)
Tanto K. Sietsma, como o conselho da igreja, se defendem contra as acusações. Fica claro que nem a coleta, nem a oração foram iniciativas particulares do dr. Sietsma, mas foram iniciadas pelas igrejas juntas. Em seguida, as primeiras duas acusações são canceladas, mas a terceira fica em vigor. No momento que ele é interrogado, fazem a pergunta se a tentação que Jesus sofreu, à qual nós devemos resistir, pode ser o Nacional Socialismo? Sietsma responde corajosamente que ‘sim’. Por isso fica essa acusação, e ele é condenado ao campo de concentração ‘Dachau’, junto com um colega dele, o Rev. J. Overduin. Em 1943, Overduin é liberado, mas K. Sietsma já faleceu antes.
Conforme o anúncio ele faleceu no dia 7 de Agosto, 1942, na idade de – apenas – 45 anos de vida.

Agradecimento aos meus dois tios Hans e Kees Sietsma (João e Cornélio), pelo relato deles: Relato dos Fatos.

A comunidade em Colombo/Paraná - de gemeente in Colombo/Paraná

No sul do Brasil, no Estado de Paraná, bem perto do capital do estado - Curitiba - se encontra o município de Colombo. Município grande e estendido. No censo do ano 2.000, Colombo tinha mais de 183.000 habitantes, Curitiba tinha 1,5 milhão. Então, nos encontramos numa região populosa, e de fato é.
Nesta região se encontram várias igrejas presbiterianas, e também uma igreja reformada. Os nomes são diferentes, mas o conteúdo é igual. As duas reconhecem a Palavra de Deus como única base das nossas vidas, da nossa esperança e da nossa doutrina. A diferença nos nomes indica apenas a diferença nos caminhos pelos quais Deus dirigiu as várias comunidades. O nosso destino é igual: o Reino de Deus.
Na comunidade da igreja reformada, o Lucas é pianista. Tive o privilégio de ter ensinado os primeiros passos no caminho da música a Lucas, faz bastante tempo: a partir do ano 1996. Depois, Lucas se desenvolveu muito. De fato ele é autodidata (alguém que se instruiu por si).
Quem proclama a Palavra de Deus na igreja é o evangelista Marcos Borba. Pude acompanhá-lo durante os estudos que ele fez, se preparando para assumir essa vocação que ele agora tem. O grupo de louvor (veja ao lado) são as irmãs Crisleide, Vânia e Maria. Crisleide é a esposa do evangelista Marcos Borba, e filha do pastor Cleverson de Oliveira, antigamente evangelista em São Paulo e Colombo, tanto na igreja reformada, como nas igrejas presbiterianas. Agora ele é pastor na IPB na cidade de Juquiá (SP). Vânia é a esposa do presbítero Luiz, e Maria é a esposa do Iris. A comunidade tem membros, que vamos ver num próximo 'post'. A comunidade não é grande nos olhos de homens, mas é grande nos olhos de Deus, pois é fiel à Palavra de Deus. Ele diz: "Não temas, ó pequinino rebanho; porque vosso Pai se agradou em dar-vos o seu reino" - Lucas 12,32 - Amém.

In het zuiden van Brazilië, in de staat Paraná, vlak bij de hoofdstad van die staat - Curitiba - bevindt zich de burgerlijke gemeente Colombo. Een grote, uitgestrekte gemeente. Bij de volkstelling van 2000 had Colombo meer dan 183.000 inwoners, en Curitiba 1,5 miljoen. Daarmee bevinden we ons in een dichtbevolkt gebied, en dat is het feitelijk.
In dit gebied bevinden zich verschillende presbiteriaanse kerken, en ook een gereformeerde kerk. De namen verschillen, maar de inhoud is gelijk. Beide erkennen het Woord van God als enige basis voor ons leven, onze hoop en onze leer. Het verschil in de namen duidt alleen op de verschillende wegen die God gegaan is met de verschillende gemeenschappen. Maar onze bestemming is gelijk: het Koninkrijk van God.
In de gemeente van de gereformeerde kerk is Lucas pianist. Ik heb het voorrecht gehad hem, een behoorlijke tijd geleden, de eerste stappen in de wereld van de muziek te mogen bijbrengen: vanaf 1996. Daarna heeft Lucas zich enorm ontwikkeld. In feite is hij autodidact (iemand die zichzelf onderwijst).
De verkondiging van het Woord gebeurt door evangelist Marcos Borba. Ik mocht hem begeleiden tijdens zijn voorbereidende studie naar het op zich nemen van deze roeping. De groep die de Lofprijzing tijdens de diensten leidt (zie hiernaast) zijn de zusters Crisleide, Vânia en Maria. Crisleide is de echtgenote van de evangelist Marcos Borba, en dochter van pastor Cleverson de Oliveira, vroeger evangelist in São Paulo en Colombo, zowel in de gereformeerde als in de presbiteriaanse kerken. Nu is hij predikant in de IPB in de stad Juquiá (SP). Vânia is de echtgenote van ouderling Luiz, en Maria is de vrouw van Iris. De gemeente heeft leden, die we zullen zien in een volgende 'post'. De gemeente is in de ogen van mensen niet groot, maar wel in de ogen van God, want ze is trouw aan het Woord van God. Hij zegt: "Vrees niet, kleine kudde, want jullie Vader heeft jullie het koninkrijk willen schenken" - Lucas 12,32 - Amen.

À memória de - in memoriam

EDMILSON SOAREZ NOCA

nascido/geboren: 04-09-1974
falecido/gestorven: 19-03-2008

"Como caíram os valentes,
e pereceram as armas da guerra!"

"Ach, dat de helden moesten vallen,
dat jullie, wapens in de strijd van Israël, verloren moesten gaan!"

2 Samuel 1,27 - 2 Samuël 1:27

Deus console a Débora, Natália e Nátaly;
dat God Débora, Natália en Nátaly vertrooste

Aix-en-Provence

Het is gelukt! In de voorjaarsvakantie zijn we in de buurt van Aix-en-Provence, in Marseille, terechtgekomen. Daarna hebben we op donderdag de bus naar Aix genomen, en via het plaatselijke toeristenbureau - die het echt even uit moesten googlen - kwamen we achter het adres van de gereformeerde theologische faculteit. Faculté Libre de Théologie Reformée, 33, Avenue Jules Ferry. (Hoe konden we vergeten dat adres even mee te nemen!) We konden het vanuit het centrum lopend doen. Na een keer vragen aan de Avenue Jules Ferry stonden we voor het bescheiden bordje, inderdaad, Faculté Libre enzovoort. Een nederige nederzetting met eenvoudige mensen. Een stukje herkenning. We maakten een praatje met de mensen daar. Het waren studenten en ze hadden vast even pauze. "Wij zijn gewoon vakantiegangers, en ook gereformeerd, we komen even kijken" leggen we uit. "Wees van harte welkom, kijk maar rond" is hun reactie. Een praatje in 't engels is gemakkelijk gemaakt. Frans begrijpen we wel redelijk, maar het spreken gaat ons nog niet soepel af. "Je bent dus van plan predikant te worden?" vragen we. "Jazeker", is het antwoord van de student, en zo kletsen we even samen. Het is maar even, zoals voorjaarsvakantie maar even duurt. Het is zo voorbij. Nog even het toilet gebruiken en we gaan alweer. Maar het is goed te weten en te ervaren dat God zijn kinderen overal laat leven en werken. Ver weg, en heel dichtbij, maar ook: daar tussenin, zodat je elkaar in een midweek net even kunt opzoeken, begroeten, en weer gewoon verder gaat met waar je was gebleven ...