Derde bericht: Storm in Zuid-Afrika

Dat klinkt heftig: Storm in Zuid-Afrika, en de lucht werd in een mum van tijd pikzwart, daarna onweer, weerlicht, en wij moesten weg. Dus tussen de lichtflitsen door het busje in, en aangekomen bij onze bestemming begon het te regenen, en dat werd na een tijdje: plenzen.
Een tropische regenbui, maar we zaten onder een goed dak, en een braai (barbecue) was in voorbereiding, dus het was dik voor elkaar.
Op foto 9 een blik vanuit ons huisje, waar we bivakkeren, op het huis van de buren, tijdens deze storm. De palmboom stond vervaarlijk te zwaaien in de wind, maar alle bladeren zijn eraan gebleven. Het mooie rieten dak is in feite een dak van olifantsgras(foto 9). Toch wonen er veel meer mensen in huizen met een dak van zink. Dat is minder praktisch, omdat het minder goed isoleert tegen hitte en koude, maar het is moderner en daarom meer in trek. Een rieten dak lijkt sober en is ouderwets; en die beide wil je toch liever niet zijn?
We bezoeken heel veel mensen die betrokken zijn bij het zendingswerk. Daarvoor zijn we hier tenslotte. Eén van de zendelingen is: pastor Jerry Mhlanga. Hij werkt in een gemeente in Soshanguve Zuid. De gemeente heeft ongeveer 150 leden. Jerry is getrouwd met Togo, en ze hebben vier kinderen. De jongste twee is een tweeling. Ze zijn als poppen, zo mooi. Hier Jerry met één van hen (foto 8).
Met ons is het goed. We hebben er een geweldig mooie, maar pittige werkweek opzitten, en morgen (29 oktober) mogen we een dag vrij: we gaan .... op safari.

Tweede bericht uit Zuid-Afrika - kinderen ....

We zijn al een week op reis. De eerste week zijn we in Pretoria en omgeving, en de tweede ook. We zijn lekker aan 't werk, en ons werk betekent: praten en evalueren, enzo. Maar ook de steden en buurten in, om met de mensen te praten, en het leven hier te proeven, een beetje, voor zover dat kan in korte tijd.
Zo doen we af en toe een school aan. En met niemand leg je gemakkelijker contact dan met kinderen. Een goede manier om Henk voor te stellen. Hij begon gewoon een eenvoudig lied te zingen met gemakkelijke gebaren: hoofd knie en teen, geloof ik. En je gelooft het of niet, maar binnen twee minuten zongen en gebaarden alle kinderen mee. Hiernaast zie je Henk met het ad hoc kinderkoortje. (foto 5)
Jaap, ook in ons team, kreeg uiteindelijk aan elke vinger een schoolkind, zo wijs waren ze met hem. Hier zie je er alvast een paar (foto 6).
We hadden zoveel plezier samen, dat de kinderen als in een echt koor, in het speelkwartier, lieten horen hoe goed ze zingen konden. Ze wisten van geen ophouden. Het ene lied na het andere kwam er steeds vuriger uit. Marco (links) en Hans (wit) kijken bewonderend toe (foto 7). Het was een hoogtepunt in deze dagen: God-lof-zingende kinderen.

niet parkeren in de consistorie

Onbewust van wat we deden parkeerden we de auto onder de boom naast de kerk in Soshanguve F4. Even later hebben we die tien meter verzet. Want in het kerkgebouw zit geen kamertje om consistorie te zijn. Dus de consistorie is in de schaduw onder de boom. Een goed plekje om als raad even samen te komen voor de dienst begint. Vandaar. En, per slot van rekening, wij parkeren toch ook niet in de consistorie? Auto's horen buiten! (Foto 4, hiernaast)

Eerste bericht vanuit Zuid-Afrika - 23 Oktober

Dit is het eerste bericht vanuit Zuid-Afrika van ons. We zijn hier voor zendingsdoeleinden, en via deze pagina willen we af en toe laten horen hoe het ons vergaat.
Wij zijn donderdag goed aangekomen, en hebben 's avonds kennis gemaakt met zuid-afrikaanse broeders en zusters, en zijn vrijdag ons werk begonnen. Vooral voorbereidend, en vrijdagavond en zaterdag hebben we een studievergadering gehad over het zendingswerk in Zuid-Afrika, met betrokken vertegenwoordigers, samen ongeveer 18 personen, heel werkbaar en zinvol.
Vandaag is het zondag, en we hebben vanmorgen de kerkdienst in Soshanguve (een soort township met meer dan 40.000 inwoners) meegemaakt. In de wijk F4. Daar heeft zendeling Piet Magagula de leiding, en hij doet dat zo goed, en betrekt er zoveel mensen in. Tijdens de hele kerkdienst heeft hij zelf geen woord gezegd. Dat vind ik knap. (Ik ken de verleidingen op dit gebied).
Met ons is het goed. Vanavond bezoeken we nog een kerkdienst in Pretoria.
We genieten erg van de natuur. Meest opvallende boom is de lila Jacaranda, die nu bloeit. Onbeschrijflijk mooi. (zie onderste foto 1)
Meest opvallende vogel tot nu toe: Hadida, een soort Ibis-achtige. Die schreeuwt net zo hard als een reiger, alleen dan veel vaker, en ze zijn met meer. Dus daar genieten we in de vroege ochtend van. (Foto 2).
De bovenste foto is dus van vanmorgen: wij in F4, Soshanguve. Wat was het mooi en indrukwekkend en hartelijk.
Morgen gaan we gericht aan het werk. Ik hoop over enkele dagen weer eens iets op deze pagina te zetten.
Groeten van ons hele team. Tshwane (Pretoria), zondagmiddag 23 oktober, 17.15 uur

Hier gebeurde het ...

Op vakantie in ... Amsterdam. Apart. het Anne Frank huis bezocht, tussen honderden buitenlanders in de urenlange wachtrij om haar kamertje en haar dagboek te zien. Heel de oorlogsgeschiedenis gaat in flitsen aan je voorbij, en steeds meer zoom je in op Anne, en uiteindelijk zie je haar dagboek, het echte, onder glas, in de schemer, opdat het bewaard blijft ....
Nu wil ik ook de Schinkelkerk van Amsterdam-Zuid zien, dacht ik, aan de Amstelveenseweg, waar m'n oudoom, Kornelis Sietsma preekte in oorlogstijd, en geen blad voor de mond nam, en daarom werd gevangen, afgevoerd en veroordeeld te sterven in concentratiekamp Dachau, in 1942. Maar ik kon de kerk niet vinden. Uiteindelijk lukte het, we vonden de Amstelveenseweg 136. Tijdens het zoeken werd me duidelijk dat hier ooit iets anders gebeurde: hier hield dominee J.G. Geelkerken op zondagavond 23 maart 1924 de preek over de oorsprong van de zonde (HC zondag 3), die leidde tot de discussie over de vraag of de slang echt gesproken heeft in de historie van Genesis 3. Dit heet 'de kwestie Geelkerken', die in maart 1926 leidde tot een scheuring in de Gereformeerde Kerken in Nederland.
Hier gebeurde het dus. Het kerkgebouw is wel gerestaureerd, maar wordt sinds 2009 gebruikt als bedrijfsmatig pand. Er stond een bordje: 'Urban Green' - planten en stadstuintips. Oudoom Kornelis wordt ergens anders wel herdacht, denk ik, en, belangrijker: leeft zonder gebouw van steen samen met al Gods kinderen toe naar de volle komst van Gods Koninkrijk.

de oorlog om het einde van de wereld: de Conselheiro

In de vakantie een schitterend boek gelezen: De oorlog van het einde van de wereld, van Mario Vargas Llosa. De strijd om Canudos (Br.); voor wie ooit in Noordoost Brazilië (de Nordeste) heeft gewoond en geleefd een zo herkenbaar relaas van een onvergetelijke geschiedenis, over de Conselheiro ... schitterend

Deceased

Wat een overwinning!
De nummer 1 van de lijst van ‘most wanted terrorists’ van de FBI is gedood. Onder zijn foto (OBL) staat een dikke rode balk, waarin geschreven: deceased; dood.
Wat een opluchting, als je beseft hoeveel kwaad, aanslagen en doden deze terrorist (mee) op zijn geweten heeft. Denk aan de aanslagen van 11 september 2001. Daarnaast onnoemelijk veel leed dat door de haatcampagne van deze leider is veroorzaakt. Heel de wereld is er door veranderd.
Maar nu is hij dood.
Net zoals die ander. Adolf H., die zichzelf in april 1945 door vuur liet verteren, toen er geen ontkomen meer aan was. Ook zijn dood was een opluchting. In Mei staan we daarbij stil.
Maar, mag je blij zijn om de dood van een mens? Ook als die mens een vijand is?
Als ik naar ons voorbeeld kijk, Jezus, dan streed hij tegen de vijand, maar hij zei ook: heb je vijand lief. Iemand van de CIA, op een hoge plaats zei deze dagen: als Bin Laden zijn handen had opgestoken, hadden we hem niet doodgeschoten. Hoe waar zou dat zijn, vroeg ik me af? Maar, afgezien van de vraag wat ze gedaan zouden hebben, lijkt me dat het goede uitgangspunt. Wij hebben te strijden tegen de vijand: tegen terrorisme en alles wat onrechtvaardig is, en tegen iedereen die haat zaait. Maar het gaat ons niet om de dood van een mens, maar om de dood van dat onrecht; het uitbannen van de haat. Voor elke terrorist die zich bekeert, mag er een kans tot overleving zijn. Maar voor het gedachtegoed van onderdrukking, haat, leugen en alle kwaad zullen we geen genade kennen.
Wie daarvoor kiest, kiest voor zijn eigen ondergang.
Waarom ik daar zeker van ben?
Omdat Hij, die de leiding heeft over wereld en tijden en machthebbers het zo heeft bepaald. Als de wereld aan zijn einde komt, dan zal de echte vijand nummer 1, de onzichtbare vader van het kwaad en de leugen, met al zijn volgelingen worden weggedaan, voor altijd verbrand. Daar wil je niet bij horen. Dat hoeft ook niet. Geloof alleen. En als die vijand definitief het loodje legt – deceased – zal het werkelijk weer vrede zijn.